1% dla przedszkola

KRS 0000052078 z zaznaczeniem "Samorządowe Przedszkole nr 177, Kraków"

Czesław Janczarski

Czesław Janczarski (pseudonim Jan Antkiewicz) – ur. 2 września 1911 w Hruszwicy na Wołyniu, zm. 19 maja 1971 w Warszawie. Poeta piszący dla dzieci, a także tłumacz z języka rosyjskiego.

W 1932 rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym uniwersytetu we Lwowie, od 1934 studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów nawiązał kontakt z Józefem Czechowiczem oraz autentystami z kręgu "Okolicy Poetów".

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa. W latach 1944-1946 uczył w szkole na Lubelszczyźnie, od 1946 mieszkał w Warszawie.

Pracował kolejno jako organizator zespołów „Żywego Słowa” (zespołów recytatorskich wyjeżdżających w teren) w wydawnictwie „Czytelnik” (1946-1950), jako członek zespołów redakcyjnych „Iskierek”, a potem „Świerszczyka” (1950-1955). Z Tadeuszem Kubiakiem oraz Bogdanem Ostromęckim pracował w latach 1955-1957 w redakcji poezji Polskiego Radia.

Był twórcą dwutygodnika dla najmłodszych „Miś”. Od początku powstania tego pisma (1957) do końca swojego życia był również jego redaktorem naczelnym, jednak nadal współpracował z innymi tytułami, publikując dalej swoje wiersze w „Świerszczyku” i „Płomyczku”.

Był postacią niezwykłą, zwracała uwagę jego wyjątkowa elegancja, a jednocześnie był obdarzony olbrzymim humorem. Pod jego rządami redakcja „Misia” była zdecydowanie najweselszym miejscem w wydawnictwie „Nasza Księgarnia”. W jego piśmie debiutowało wiele, sławnych później, nazwisk literatury dla dzieci i młodzieży.

Był twórcą literackiej postaci Misia Uszatka („misia z oklapniętym uszkiem”), której plastyczny kształt wymyślił Zbiniew Rychlicki (wspólnie mieli prawa na tę postać). Miś Uszatek był bohaterem kilku książek Janczarskiego, oraz przeszło stu telewizyjnych dobranocek z niezapomnianym Mieczysławem Czechowiczem.

Kariera pisarska

Pierwszy zbiorek liryków „Akwarelą” wydał w 1933 roku. W dwa lata później debiutował jako poeta dla dzieci w pisemku „Słonko”, redagowanym przez Janinę Porazińską. Od tej pory uprawiał równolegle obydwa nurty swojej twórczości. Dla dorosłych wydał 7 zbiorków poetyckich. Twórczość dla dzieci stanowiła jednak główny nurt jego pisarstwa. jest autorem około 75 książek dla dzieci i młodzieży, a także licznych przekładów i luźnych wierszy, publikowanych w większości w „Płomyczku”, „Świerszczyku” i „Misiu”. Tematyka książek Janczarskiego oscyluje wokół spraw najbliższych dziecku - jego codziennego życia i sytuacji w domu czy przedszkolu. Za twórczość dla dzieci otrzymał w 1957 Złoty Krzyż Zasługi, w 1958 - nagrodę miasta stołecznego Warszawy, a w 1960 nagrodę Prezesa Rady Ministrów.

Twórczość

  • 1950 "Jak Wojtek został strażakiem"
  • 1952 "Przedszkole na Kole"
  • 1953 "Ślady"
  • 1956 "Wesoły Florek"
  • 1957 "Świerszczykowe nutki"
  • 1957 "Kopciuszek"
  • 1958 "Kto w lesie mieszka"
  • 1958 "Gdzie mieszka bajeczka"
  • 1959 "O królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach"
  • 1960 Przygody i wędrówki Misia Uszatka"
  • 1960 "Srebrnogrzywek"
  • 1961 "Mieszkanie Hani"
  • 1962 "Abecadło przyrodnicze"
  • 1963 "Co się wkoło zieleni"
  • 1963 "Tygrys o złotym sercu"
  • 1963 "Nowi przyjaciele Misia Uszatka"
  • 1964 "Listy, listy, listy"
  • 1964 "Gromadka Misia Uszatka"
  • 1967 "Bajki Misia Uszatka"
  • 1968 "Przedszkole Krysi i Jurka"
  • 1970 "Zaczarowane kółko Misia Uszatka"

oraz pośmiertnie zbiór wierszy (w redakcji Elżbiety Brzozy)

  • 1972 "Nasza ziemia i słońce"

Źródło: http://www.fanzine.pl/wikipedia/Czes%C5%82aw_Janczarski